Doorgaan naar hoofdcontent

Eén ... twee ... duust!

Et voila, we zijn weer vertrokken voor een weekendje leut en plezier in De Panne. Ondanks de sneeuw en de files is iedereen er goed en wel geraakt, al was het voor 1 kindje toch even spannend (Ma, maaaaa, ik vind mijn valies niet)!

Intussen zijn de eerste activiteiten al achter de rug. De mentaaltjes zijn al helemaal in de valentijnsfeer ondergedompeld. Overal aan de deuren hangen hartjes met hun namen op. Tijdens de actieve kwis werd volop gedanst op de nieuwe liedjes van K3.

De roodjes hebben kennismakingsspelletjes gespeeld en zijn daarna vrij vroeg gaan slapen. Hoewel, vroeg, het slapen gaan op die leeftijd is toch een ritueel op zich. Een vrij lang ritueel wel te verstaan. "Slaapwel kindjes! Tot Morgen!". "Maar ik ben nog niet moe leider", "Ik krijg mijn valies niet open leider", "Ik ben vergeten mijn tanden te ...". Zucht ... "Nachtzoentje leider?" Ok, ik geef toe, 't zijn schatten jullie kinderen!

















De leiding van groen en paars heeft zich volledig laten gaan vanavond. Voorzien van pruik en degen en een zwart gebrand kurk duurde het niet lang of alle kinderen hadden één of meerdere zwarte bollen op hun gezicht. Hopelijk krijgen we ze proper in bed straks! Tot morgen!


Reacties

Populaire posts van deze blog

De groepsfoto

Deze morgen gingen we allemaal samen op de foto! Geef toe, best een indrukwekkende bende!

De leukste week kan beginnen!

Na een zeer vlotte busrit kwamen we al snel aan in Vakantiehuis Fabiola. Na een heerlijke maaltijd (frietjes!!) werd er uitgebreid kennis gemaakt, spelletjes gespeeld en kamers ingericht. Straks gaan we lekker slapen want morgen vliegen we er in!

Groen: ochtend en middag: we're singing in the rain ...

Helaas, de regen speelde ons parten vandaag. We hadden deze morgen vuurwerk beloofd op het grote hockeyterrein, maar de regen besliste daar anders over. Dan maar naar binnen in de sporthal. Gewapend met een paar hockeysticks ging iedereen de bal en mekaars benen te lijf. Om onze vierwielers wat meer kans te geven werden alle beentjes met een touw aan elkaar gebonden. Wat normaal lopen is werd nu springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan! O ok na de middag werd het even schuilen voor de regen, al hield die het al snel voor bekeken. Met veel zin voor goesting speelden we "levende kopieermachien", waarbij een tekening moest ingekleurd of overgetekend worden. Klinkt simpel niet? Niets van! De tekening en kleuren moesten in verschillende stadia mondeling doorgegeven worden en onderweg speelde de leiding een lelijk tik-je-bent-er-aan spelletje.